ក្នុងច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ ៥ ជំហាន
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺជាស្តង់ដារដែលកំណត់របៀបប្រកួត ចំនួនកីឡាករ ពេលវេលា ទីលាន ការស៊ុតបញ្ចូលទី និងការផាកពិន័យសម្រាប់ការប្រកួតជាផ្លូវការ។ ក្រុមនីមួយៗអាចដាក់កីឡាករចូលលេងមិនលើស ១១នាក់ រួមមានអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតធម្មតាមាន ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ ជាអង្គភាពសំខាន់ក្នុងការរៀបចំច្បាប់ដែលប្រើនៅឆ្នាំ ២០២៦។ ការប្រកួតអាចមានការបន្ថែមពេល ១–៥នាទី ឬច្រើនជាងនេះ ដោយអាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យតាមពេលខាតបង់។ ចំណុចដែលគួរចងចាំបំផុតគឺ កីឡាករម្នាក់មិនអាចប្រើដៃដោយចេតនា និងការឈរខាងក្រោយខ្សែការពារចុងក្រោយមិនមែនជាបាល់អវសានជានិច្ចទេ។ មុនទស្សនា ឬវិភាគតម្លៃប្រកួតជាមួយកីឡដ្ឋាន សូមអានលំដាប់ច្បាប់ខាងក្រោមជាមុន។
[រូបភាព៖ អ្នកអាជ្ញាកណ្តាលកំពុងពន្យល់ច្បាប់នៅកណ្តាលទីលានបាល់ទាត់មុនការប្រកួត]
សម្រាប់អ្នកចង់ស្គាល់ការវិភាគការប្រកួតឱ្យច្បាស់ជាងមុន សូមចាប់ផ្តើមពីព័ត៌មានមូលដ្ឋាននេះ។
តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានខ្លឹមសារសំខាន់អ្វីខ្លះ?
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់សមាសភាពក្រុម ទំហំទីលាន ឧបករណ៍កីឡា របៀបរកគ្រាប់បាល់ និងសិទ្ធិរបស់អាជ្ញាកណ្តាល។ ក្រុមមួយត្រូវមានអ្នកចាំទី ១នាក់ និងកីឡាករទីលាន ១០នាក់ ហើយការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តដោយសុវត្ថិភាព ប្រសិនបើចំនួនកីឡាករធ្លាក់ក្រោម ៧នាក់។
សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ រៀបចំច្បាប់ចំនួន ១៧ផ្នែក ចាប់ពីទីលាន រហូតដល់ការប្រព្រឹត្តខុស។ ឯកសារផ្លូវការរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ បញ្ជាក់ថា “ច្បាប់ត្រូវបានបង្កើត ដើម្បីឱ្យការប្រកួតមានយុត្តិធម៌ សុវត្ថិភាព និងស្មារតីកីឡា”។ នេះមានន័យថា អាជ្ញាកណ្តាលមិនមើលតែការប៉ះបាល់ទេ ប៉ុន្តែពិនិត្យចេតនា កម្លាំង និងផលប៉ះពាល់របស់ការប៉ះនោះផងដែរ។
ចំណុចមូលដ្ឋានដែលត្រូវចាំមានដូចខាងក្រោម៖
- ក្រុមនីមួយៗចាប់ផ្តើមដោយកីឡាករ ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទី។
- ការប្រកួតធម្មតាមាន ៩០នាទី បែងជា ២តង់ តង់មួយ ៤៥នាទី។
- ការប្តូរកីឡាករអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត ប៉ុន្តែការប្រកួតអន្តរជាតិជាច្រើនអនុញ្ញាត ៥នាក់ក្នុងពេលប្រកួត។
- គ្រាប់បាល់កើតឡើង នៅពេលបាល់ឆ្លងខ្សែទីទាំងមូល រវាងបង្គោលទី និងក្រោមរបារទី។
- អាជ្ញាកណ្តាលជាអ្នកសម្រេចចុងក្រោយក្នុងការប្រកួត។
តើទីលាន និងឧបករណ៍ត្រូវមានលក្ខណៈដូចម្តេច?
ទីលានបាល់ទាត់មានរាងចតុកោណ ខ្សែប៉ះទីលានជាផ្នែកនៃតំបន់លេង ហើយបាល់ត្រូវមានរាងមូល ទម្ងន់ និងទំហំស្របតាមច្បាប់។ ចម្ងាយ និងទំហំអាចប្រែប្រួលតាមប្រភេទការប្រកួត ប៉ុន្តែទីលានអន្តរជាតិជាទូទៅមានប្រវែងប្រហែល ១០០–១១០ម៉ែត្រ និងទទឹងប្រហែល ៦៤–៧៥ម៉ែត្រ។
កីឡាករត្រូវពាក់អាវ ខោ ស្រោមជើង ស្បែកជើង និងឧបករណ៍ការពារជើង។ គ្រឿងអលង្ការ ដូចជា ចិញ្ចៀន ខ្សែក ឬនាឡិកា ត្រូវដោះចេញ ព្រោះអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់។ អ្នកចាំទីត្រូវមានពណ៌សម្លៀកបំពាក់ខុសពីកីឡាករទាំងពីរក្រុម និងអាជ្ញាកណ្តាល។ ប្រសិនបើពណ៌សម្លៀកបំពាក់ច្រឡំគ្នា អាជ្ញាកណ្តាលអាចបញ្ជាឱ្យកែប្រែមុនពេលប្រកួតចាប់ផ្តើម។
មគ្គុទ្ទេសក៍ស្ថិតិការប្រកួតបាល់ទាត់
តើអ្នកទស្សនាគួរមើលអ្វីនៅពេលការប្រកួតកំពុងដំណើរការ?
អ្នកទស្សនាគួរមើលទីតាំងបាល់ អ្នកការពារចុងក្រោយ ចេតនានៃការប៉ះ និងសញ្ញារបស់អាជ្ញាកណ្តាលជាមួយគ្នា។ ការវាយតម្លៃតែពីការដួលរបស់កីឡាករ អាចនាំទៅការយល់ច្រឡំ ព្រោះការប៉ះខ្លះជាការប៉ះស្របច្បាប់ ខណៈការប៉ះតិចតួចខ្លះអាចជាបទល្មើសធ្ងន់ ប្រសិនបើមានល្បឿន ឬកម្លាំងគ្រោះថ្នាក់។
ពេលកីឡាករវាយប្រហារ គាត់ត្រូវប្រយ័ត្នច្បាប់បាល់អវសាន។ កីឡាករមិនស្ថិតក្នុងទីតាំងអវសានទេ ប្រសិនបើគាត់នៅស្មើនឹងអ្នកការពារចុងក្រោយ ឬនៅពីក្រោយបាល់នៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់។ ទោះជាយ៉ាងណា ការឈរនៅទីតាំងអវសានមិនមែនជាបទល្មើសដោយខ្លួនឯងទេ លុះត្រាតែគាត់ចូលរួមលេង ឬរំខានគូប្រកួត។
បន្ទាប់ពីកំណត់ទីតាំង សូមពិនិត្យប្រភេទការចាប់ផ្តើមឡើងវិញ៖
- បាល់ចាប់ផ្តើមប្រកួត ប្រើនៅដើមតង់ និងក្រោយពេលរកបានគ្រាប់បាល់។
- បាល់ចេញពីចំហៀង ប្រើនៅពេលបាល់ឆ្លងខ្សែចំហៀងទាំងមូល។
- បាល់ជ្រុង ប្រើនៅពេលអ្នកការពារប៉ះបាល់ចុងក្រោយ ហើយបាល់ឆ្លងខ្សែទីក្រៅបង្គោល។
- បាល់ចេញពីទី ប្រើនៅពេលកីឡាករវាយប្រហារប៉ះបាល់ចុងក្រោយ មុនបាល់ឆ្លងខ្សែទី។
- បាល់ទាត់ពិន័យផ្ទាល់ ឬប្រយោល ប្រើតាមប្រភេទបទល្មើស។
សូមកុំច្រឡំរវាងបាល់ចេញពីចំហៀង និងបាល់ទាត់ពិន័យ។ បាល់ចេញពីចំហៀងត្រូវបោះដោយដៃពីក្រោយក្បាល ដោយជើងទាំងពីរប៉ះដី ឬនៅលើខ្សែចំហៀង។ ប្រសិនបើបោះខុស ក្រុមគូប្រកួតទទួលសិទ្ធិបោះជំនួស។
ចង់ស្វែងយល់ពីរបៀបអានស្ថិតិ និងទម្រង់ក្រុមមែនទេ? សូមពិនិត្យព័ត៌មានជំនាញនៅទីនេះ។
តើចំណុច ៣ណាដែលសំខាន់បំផុតសម្រាប់យល់ច្បាប់?
ចំណុចសំខាន់បំផុតមាន ៣ គឺ ការរកគ្រាប់បាល់ ការប្រព្រឹត្តខុស និងពេលវេលាខាតបង់។ ការយល់ចំណុចទាំងនេះជួយឱ្យអ្នកបែងចែកការសម្រេចចិត្តរបស់អាជ្ញាកណ្តាលពីការយល់ឃើញរបស់អ្នកទស្សនា ដោយមិនពឹងលើការស្រែកតវ៉ាពីកីឡាករ ឬអ្នកគាំទ្រទេ។
១. ការរកគ្រាប់បាល់
គ្រាប់បាល់ត្រូវបានរាប់ នៅពេលបាល់ឆ្លងខ្សែទីទាំងមូល ហើយមិនមានបទល្មើសពីក្រុមដែលរកបានគ្រាប់បាល់។ បាល់ប៉ះបង្គោល ឬរបារទីហើយមិនឆ្លងខ្សែទាំងមូល មិនមែនជាគ្រាប់បាល់ទេ។ ប្រសិនបើអ្នកចាំទីកាន់បាល់នៅលើខ្សែទី បាល់ក៏មិនទាន់ឆ្លងទាំងមូលដែរ។
ការប្រើបច្ចេកវិទ្យាកំណត់បាល់ចូលទី អាចជួយក្នុងការប្រកួតដែលមានប្រព័ន្ធនេះ ប៉ុន្តែការសម្រេចចិត្តនៅតែត្រូវបង្ហាញតាមនីតិវិធីរបស់ការប្រកួត។ ប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូអាជ្ញាកណ្តាល អាចពិនិត្យព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ៗ ដូចជា គ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករខុស។
២. ការប្រព្រឹត្តខុស និងកាត
ការប្រព្រឹត្តខុសអាចនាំទៅបាល់ទាត់ពិន័យ កាតលឿង ឬកាតក្រហម។ កាតលឿងជាការព្រមាន ខណៈកាតក្រហមបណ្តេញកីឡាករចេញ ហើយក្រុមត្រូវលេងដោយចំនួនតិចជាងមុន។ កីឡាករដែលទទួលកាតលឿង ២ដងក្នុងការប្រកួតតែមួយ ត្រូវបានបណ្តេញចេញជាមួយកាតក្រហមតាមនីតិវិធី។
បទល្មើសទូទៅរួមមានទាត់ ជាន់ រុញ ទាញ កាន់គូប្រកួត និងប៉ះបាល់ដោយដៃដោយចេតនា។ ប៉ុន្តែការប៉ះដៃមិនមែនជាបទល្មើសគ្រប់ករណីទេ។ អាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យថា ដៃផ្លាស់ទីទៅរកបាល់ឬអត់ រាងកាយត្រូវបានពង្រីកខុសធម្មតាឬអត់ និងកីឡាករមានពេលគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីជៀសវាងឬទេ។
៣. ពេលវេលាខាតបង់
តង់នីមួយៗមានមូលដ្ឋាន ៤៥នាទី ប៉ុន្តែអាជ្ញាកណ្តាលបន្ថែមពេលសម្រាប់ការប្តូរកីឡាករ ការពិនិត្យរបួស ការពិនិត្យវីដេអូ ការពន្យារពេល និងការអបអរគ្រាប់បាល់។ ចំនួននាទីដែលបង្ហាញនៅចំហៀងទីលាន គឺជាចំនួនអប្បបរមា មិនមែនជាចំនួនអតិបរមាទេ។
នេះជាចំណុចដែលអ្នកវិភាគជាច្រើនមើលរំលង។ ប្រសិនបើមានព្រឹត្តិការណ៍ថ្មីនៅក្នុងពេលបន្ថែម អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលបន្ថែមទៀត។ ដូច្នេះ ការប្រកួតមិនចប់ភ្លាមៗនៅវិនាទីដែលបង្ហាញថា ៤៥ ឬ ៩០នាទីឡើយ។
[រូបភាព៖ តារាងបង្ហាញពេលវេលាខាតបង់ និងសញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាលនៅចុងតង់]
តើករណីពិសេសណាខ្លះដែលអ្នកតែងយល់ច្រឡំ?
ករណីពិសេសភាគច្រើនកើតឡើងពេលបាល់ប៉ះដៃ បាល់អវសាន ការទាត់បាល់ពិន័យ និងការប្តូរកីឡាករ។ ច្បាប់មិនវាស់ត្រឹមលទ្ធផលចុងក្រោយទេ ប៉ុន្តែវាស់លំដាប់ព្រឹត្តិការណ៍ ថាតើអ្នកណាប៉ះបាល់មុន បាល់មានទិសដៅយ៉ាងដូចម្តេច និងកីឡាករបានប៉ះពាល់ដល់ការលេងឬអត់។
ឧទាហរណ៍ជាក់លាក់មួយគឺ អ្នកវាយប្រហារឈរនៅទីតាំងអវសាន ប៉ុន្តែបាល់បញ្ជូនទៅកាន់មិត្តរួមក្រុមដែលនៅក្រោយ។ ប្រសិនបើអ្នកវាយប្រហារនោះមិនចូលរួមលេង គាត់មិនទាន់ប្រព្រឹត្តខុសទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើគាត់រារាំងខ្សែភ្នែកអ្នកចាំទី ឬប្រជែងបាល់ជាមួយអ្នកការពារ នោះអាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់បាល់ពិន័យដោយសារការចូលរួមសកម្ម។
ករណីមិនសូវត្រូវបានពន្យល់ច្បាស់មានដូចជា៖
- បាល់ប៉ះដៃដែលស្ថិតជិតខ្លួនដោយគ្មានចលនាទៅរកបាល់ មិនត្រូវបានផ្តន្ទាទោសដោយស្វ័យប្រវត្តិ។
- ការបញ្ជូនបាល់ត្រឡប់ទៅអ្នកចាំទីដោយជើងដោយចេតនា មិនអាចឱ្យអ្នកចាំទីចាប់ដោយដៃបានទេ។
- អ្នកចាំទីអាចកាន់បាល់ដោយដៃក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែមិនអាចកាន់យូរហួសកំណត់ច្បាប់បច្ចុប្បន្ន។
- បាល់ទាត់ពិន័យប្រយោលមិនអាចចូលទីដោយផ្ទាល់ ប្រសិនបើគ្មានកីឡាករផ្សេងប៉ះបាល់មុន។
- នៅពេលបាល់ចេញពីចំហៀង កីឡាករមិនអាចរកគ្រាប់បាល់ដោយផ្ទាល់ពីការបោះបាល់បានទេ។
ការវិភាគប្រកួតសម្រាប់កីឡដ្ឋាន គួរប្រើទិន្នន័យផ្លូវការ ដូចជា ការស៊ុតចំទី ការកាន់បាល់ កាត និងការប្តូរកីឡាករ មិនមែនពឹងតែចំណាត់ថ្នាក់ ឬប្រវត្តិឈ្នះចាញ់ទេ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ពន្យល់ថា គុណភាពការប្រកួតត្រូវពិនិត្យតាមបរិបទ និងស្ថានភាពលេង មិនមែនតាមលេខតែមួយឡើយ។
សម្រាប់ព័ត៌មានច្បាប់ និងស្ថិតិដែលរៀបចំជាប្រព័ន្ធ សូមបន្តអានប្រភពរបស់កីឡដ្ឋាន។
វិធីអានតារាងពិន្ទុ និងស្ថិតិក្រុម
តើច្បាប់ទាត់បាល់ពិន័យ និងបាល់១១ម៉ែត្រខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
បាល់ទាត់ពិន័យកើតពីបទល្មើស ខណៈបាល់១១ម៉ែត្រត្រូវផ្តល់នៅពេលកីឡាករការពារប្រព្រឹត្តបទល្មើសដែលអាចផ្តល់បាល់ទាត់ពិន័យផ្ទាល់ នៅក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន។ អ្នកទាត់ត្រូវទាត់ពីចំណុចបាល់១១ម៉ែត្រ អ្នកចាំទីត្រូវនៅលើខ្សែទីរហូតដល់បាល់ត្រូវបានទាត់ ហើយកីឡាករផ្សេងទៀតត្រូវនៅក្រៅតំបន់ពិន័យ។
បាល់១១ម៉ែត្រក្នុងអំឡុងប្រកួត ខុសពីការទាត់កាត់សេចក្តីក្រោយការប្រកួតស្មើ។ ក្នុងការទាត់កាត់សេចក្តី ក្រុមនីមួយៗជ្រើសអ្នកទាត់តាមចំនួនដែលបទបញ្ជាកំណត់ ហើយការទាត់បន្តរហូតដល់មានភាពខុសគ្នាដែលមិនអាចតាមទាន់បាន។ ប្រសិនបើកីឡាករម្នាក់ត្រូវបានបណ្តេញចេញក្នុងពេលប្រកួត គាត់មិនអាចចូលរួមក្នុងការទាត់កាត់សេចក្តីបានទេ។
ចំណុចមានតម្លៃសម្រាប់អ្នកវិភាគគឺ កុំចាត់ទុកបាល់១១ម៉ែត្រជា “ឱកាសរកគ្រាប់បាល់ ១០០ភាគរយ”។ លទ្ធផលពឹងលើអ្នកទាត់ អ្នកចាំទី ទិសដៅបាល់ សម្ពាធពេលវេលា និងស្ថានភាពកីឡាករ។ តម្លៃរំពឹងទុកអាចជួយបកស្រាយឱកាស ប៉ុន្តែមិនអាចធានាលទ្ធផលបានទេ។
[រូបភាព៖ អ្នកទាត់បាល់១១ម៉ែត្រឈរត្រៀមនៅមុខអ្នកចាំទីក្រោមសម្ពាធខ្លាំង]
តើសេចក្តីសន្និដ្ឋានណាដែលអ្នកគួរយកទៅប្រើ?
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ងាយយល់ជាង ប្រសិនបើរៀនតាមលំដាប់៖ ទីមួយ ស្គាល់ចំនួនកីឡាករ ទីលាន និងពេលវេលា; បន្ទាប់មក រៀនការចាប់ផ្តើមឡើងវិញ និងបាល់អវសាន; ចុងក្រោយ សិក្សាបទល្មើស កាត បាល់១១ម៉ែត្រ និងប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូ។ វិធីនេះកាត់បន្ថយការសន្និដ្ឋានខុស ព្រោះអ្នកអាចតាមដានមូលហេតុមុនលទ្ធផល។
សម្រាប់ការទស្សនា ឬវិភាគការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ សូមពិនិត្យបទបញ្ជារបស់លីគ ឬព្រឹត្តិការណ៍ជាក់លាក់ជាមុន ព្រោះចំនួនការប្តូរកីឡាករ ប្រព័ន្ធវីដេអូ និងការទាត់កាត់សេចក្តីអាចមានលក្ខខណ្ឌខុសគ្នា។ ប្រសិនបើប្រើព័ត៌មានរបស់កីឡដ្ឋានសម្រាប់ការទស្សន៍ទាយ សូមកំណត់ថវិកា និងកម្រិតហានិភ័យជាមុន ហើយកុំយល់ថាច្បាប់ល្អអាចធានាលទ្ធផលឈ្នះបាន។
ចង់បន្តសិក្សាច្បាប់ និងការវិភាគការប្រកួតឱ្យកាន់តែមានវិន័យ សូមចូលមើលមាតិកាបន្ថែម។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺជាច្បាប់ស្តង់ដារសម្រាប់ការប្រកួតដែលក្រុមនីមួយៗចាប់ផ្តើមដោយកីឡាករ ១១នាក់។ ចំនួននេះរួមមានអ្នកចាំទី ១នាក់ និងកីឡាករទីលាន ១០នាក់។ ច្បាប់ក៏គ្រប់គ្រងទីលាន បាល់ ពេលវេលា បាល់អវសាន បទល្មើស បាល់ពិន័យ និងតួនាទីអាជ្ញាកណ្តាល។ ប្រសិនបើក្រុមមួយមានកីឡាករតិចជាង ៧នាក់ ការប្រកួតមិនអាចបន្តជាធម្មតាបានទេ។
សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?
ចម្លើយ៖ ការប្រកួតធម្មតាមាន ៩០នាទី បែងជា ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលនៅចុងតង់ ដើម្បីសងពេលដែលខាតដោយសាររបួស ការប្តូរ ការពិនិត្យវីដេអូ និងការពន្យារពេល។ ការប្រកួតដែលត្រូវរកអ្នកឈ្នះ អាចមានបន្ថែម ៣០នាទីទៀត បន្ទាប់ពីស្មើក្រោយ ៩០នាទី។ បន្ទាប់មក អាចប្រើការទាត់បាល់កាត់សេចក្តីតាមបទបញ្ជា។
សំណួរ៖ តើបាល់អវសានត្រូវវិនិច្ឆ័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់អវសានត្រូវវិនិច្ឆ័យតាមទីតាំងកីឡាករនៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូន ឬប៉ះបាល់។ កីឡាករត្រូវស្ថិតនៅក្នុងពាក់កណ្តាលទីលានគូប្រកួត ហើយនៅជិតខ្សែទីជាងបាល់ និងអ្នកការពារចុងក្រោយទីពីរ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការឈរនៅទីតាំងនោះមិនមែនជាបទល្មើសទេ ប្រសិនបើកីឡាករមិនចូលរួមលេង មិនរារាំងគូប្រកួត និងមិនទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការប៉ះបាល់។
សំណួរ៖ តើបាល់១១ម៉ែត្រ និងការទាត់កាត់សេចក្តីខុសគ្នាដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់១១ម៉ែត្រត្រូវផ្តល់ក្នុងអំឡុងប្រកួត នៅពេលក្រុមការពារប្រព្រឹត្តបទល្មើសដែលមានលក្ខណៈបាល់ទាត់ពិន័យផ្ទាល់ក្នុងតំបន់ពិន័យ។ ការទាត់កាត់សេចក្តីប្រើក្រោយការប្រកួតស្មើ ដើម្បីកំណត់អ្នកឈ្នះតាមបទបញ្ជារបស់ព្រឹត្តិការណ៍។ ក្នុងករណីទីពីរ អ្នកទាត់ និងលំដាប់ទាត់ត្រូវបានរៀបចំជាក្រុម ហើយការទាត់អាចបន្តរហូតដល់មានភាពខុសគ្នា។
សំណួរ៖ តើកីឡាករម្នាក់អាចប្រើដៃលេងបាល់បានទេ?
ចម្លើយ៖ ជាទូទៅ កីឡាករទីលានមិនអាចប្រើដៃ ឬដៃខាងក្រោមដោយចេតនា ដើម្បីគ្រប់គ្រង ឬបញ្ជូនបាល់បានទេ។ ការប៉ះដៃដោយចៃដន្យមិនត្រូវបានផ្តន្ទាទោសដោយស្វ័យប្រវត្តិ ព្រោះអាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យចលនាដៃ ចម្ងាយ និងថាតើរាងកាយត្រូវបានពង្រីកខុសធម្មតាឬអត់។ អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែត្រូវគោរពការរឹតបន្តឹងពេលចាប់បាល់ និងការបញ្ជូនបាល់ត្រឡប់ដោយចេតនា។
សំណួរ៖ តើអាជ្ញាកណ្តាល និងប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូមានតួនាទីអ្វី?
ចម្លើយ៖ អាជ្ញាកណ្តាលគ្រប់គ្រងការប្រកួត និងមានសិទ្ធិសម្រេចចុងក្រោយលើការប្រព្រឹត្តខុស កាត និងពេលវេលា។ ប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូអាចជួយពិនិត្យករណីសំខាន់ៗចំនួន ៤ប្រភេទ គឺគ្រាប់បាល់ បាល់១១ម៉ែត្រ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករខុស។ វាមិនត្រូវបានប្រើសម្រាប់ពិនិត្យរាល់ការប៉ះទាំងអស់ទេ ហើយការសម្រេចចុងក្រោយនៅតែជារបស់អាជ្ញាកណ្តាលក្នុងទីលាន។
សម្រាប់អត្ថបទបន្ថែមអំពីការវិភាគការប្រកួត សូមចូលទៅកាន់កីឡដ្ឋានដោយប្រើព័ត៌មានដែលមានប្រភពច្បាស់លាស់ និងរក្សាការទស្សន៍ទាយឱ្យស្ថិតក្នុងកម្រិតទទួលខុសត្រូវ។