៤ វិធីបញ្ជូនបាល់ ប្រៀបធៀប៖ បាល់ទៅដល់គោលដៅ
របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព គឺចាប់ផ្តើមពីការឈរត្រឹមត្រូវ ប្រើជើងទ្រទ្រង់ និងប៉ះបាល់ដោយផ្នែកជើងសមស្រប មុននឹងបន្ថែមល្បឿន ឬសម្ពាធពីគូប្រកួត។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់គ្រប់កម្រិត ចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រ គឺជាចំណុចល្អសម្រាប់ហាត់បញ្ជូនខ្លី ខណៈការបញ្ជូនវែងត្រូវការកម្លាំងត្រគាក និងការបង្វិលខ្លួនច្រើនជាង។ ការបញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើងផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ជាងការទាត់ដោយម្រាមជើង ហើយការមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់អាចកាត់បន្ថយការបាត់បង់បាល់យ៉ាងច្បាស់។ គោលការណ៍របស់ FIFA និងសមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស សុទ្ធតែផ្តោតលើការគ្រប់គ្រង បច្ចេកទេស និងការសម្រេចចិត្តជាបន្តបន្ទាប់។ អនុវត្តតាមលំដាប់៖ ឈរ បើករាងកាយ ប៉ះចំកណ្តាលបាល់ បញ្ជូនទៅជើងមិត្តរួមក្រុម ហើយផ្លាស់ទីភ្លាមៗ។
ការបញ្ជូនបាល់មិនមែនជាការទាត់បាល់ឱ្យទៅឆ្ងាយប៉ុណ្ណោះទេ។ វាជាការផ្ញើបាល់ទៅកន្លែងដែលមិត្តរួមក្រុមអាចលេងបន្តបានល្អបំផុត។ អ្នកអាចស្វែងយល់ពីទម្រង់ហាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពជាងនេះតាម មគ្គុទ្ទេសក៍បច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។
ចង់រៀបចំការហាត់របស់អ្នកឱ្យមានទិសដៅច្បាស់ សូមចាប់ផ្តើមពីមូលដ្ឋានខាងក្រោម។
សរុបខ្លី៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រឹមត្រូវជាអ្វី?
របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រឹមត្រូវ គឺហាត់ពីបញ្ជូនខ្លីដោយជើងខាងក្នុង បន្តទៅបញ្ជូនចលនា បញ្ជូនតាមចន្លោះ និងបញ្ជូនវែង។ រក្សាជើងទ្រទ្រង់នៅចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ បង្វិលកជើងចុះ និងប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់។ បន្ទាប់ពីបញ្ជូន ត្រូវផ្លាស់ទីដើម្បីបង្កើតជម្រើសថ្មី។
គោលដៅដំបូងគួរតែជាភាពត្រឹមត្រូវ មិនមែនល្បឿនទេ។ កីឡាករដូចជា អាន់ដ្រេស អ៊ីនីអេសតា និង សាវី នៃក្លឹបបាសេឡូណា តែងប្រើការបញ្ជូនខ្លី ដើម្បីរក្សាចង្វាក់ និងបង្ខំឱ្យខ្សែការពារផ្លាស់ទី។ ចំណុចសំខាន់គឺមុខរាងកាយត្រូវបើកទៅកាន់ទិសដៅបន្ទាប់ ដោយមិនបិទខ្លួនទៅរកបាល់ពេក។ តាម FIFA Training Centre ការអភិវឌ្ឍជំនាញគួររួមមានបច្ចេកទេស ការយល់ដឹងពីទីតាំង និងការសម្រេចចិត្ត មិនគួរហាត់ការទាត់ដាច់ដោយឡែកពីស្ថានភាពប្រកួតឡើយ។
លំហាត់ដំបូងអាចប្រើគូកីឡាករ និងចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ។ បញ្ជូន ២០ ដងដោយជើងស្តាំ បន្ទាប់មក ២០ ដងដោយជើងឆ្វេង ហើយរាប់ចំនួនបាល់ដែលទៅដល់ជើងគោលដៅ។ ប្រសិនបើត្រឹមត្រូវក្រោម ១៦ ដងក្នុង ២០ ដង កុំបន្ថែមចម្ងាយ។ នេះជាវិធីវាស់វែងដែលមានតម្លៃជាងការហាត់យូរ ប៉ុន្តែមិនដឹងថាខ្លួនកំពុងរីកចម្រើនឬអត់។ ចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលងគឺ ការបញ្ជូនទៅជើងខាងឆ្ងាយពីអ្នកការពារ មានប្រយោជន៍ជាងការបញ្ជូនទៅកណ្តាលរាងកាយមិត្តរួមក្រុម។
តើកីឡាករឃើញអ្វីនៅពេលបញ្ជូនបាល់?
កីឡាករដែលបញ្ជូនបានល្អ មិនមើលតែបាល់ទេ ប៉ុន្តែមើលទីតាំងមិត្តរួមក្រុម គូប្រកួត និងចន្លោះទំនេរមុនពេលទទួលបាល់។ ការមើលជុំវិញមួយដងមុនបាល់មកដល់ អាចប្រាប់ថាតើគួរបញ្ជូនទៅមុខ ទៅចំហៀង ឬបញ្ជូនត្រឡប់ក្រោយ។ ការសម្រេចចិត្តនេះកើតឡើងក្នុងរយៈពេលខ្លីណាស់ ដូច្នេះត្រូវហាត់ឱ្យភ្នែក និងជើងធ្វើការជាមួយគ្នា។
លំហាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពគឺដាក់កីឡាករ ៣ នាក់ក្នុងតំបន់ ៨ × ៨ ម៉ែត្រ ហើយឱ្យម្នាក់ជាអ្នកការពារសម្ពាធ។ អ្នកមានបាល់ត្រូវមើលជុំវិញ មុនទទួលបាល់ និងបញ្ជូនក្នុងការប៉ះមួយ ឬពីរ។ អនុវត្ត ៤ ស៊េរី ស៊េរីនីមួយៗ ៩០ វិនាទី ហើយសម្រាក ៤៥ វិនាទី។ សម្រាប់ក្រុមយុវជន អាចចាប់ផ្តើមដោយមិនមានអ្នកការពារ រួចបន្ថែមសម្ពាធនៅពេលភាពត្រឹមត្រូវលើស ៨០ ភាគរយ។ វិធីនេះខុសពីការឈរទាត់ទៅជញ្ជាំង ព្រោះវាបង្ខំឱ្យអ្នកសង្កេត និងសម្រេចចិត្តដូចក្នុងការប្រកួតពិត។
ការបញ្ជូនល្អត្រូវមានល្បឿនសមស្រប។ បាល់យឺតពេកអាចឱ្យគូប្រកួតចូលស្ទាក់បាន ខណៈបាល់លឿនពេកធ្វើឱ្យមិត្តរួមក្រុមគ្រប់គ្រងមិនបាន។ សាកល្បងគោលការណ៍សាមញ្ញនេះ៖
- បញ្ជូនខ្លីទៅជើងដែលនៅជិតអ្នកការពារ ត្រូវបន្ថយល្បឿនបន្តិច ដើម្បីឱ្យមិត្តរួមក្រុមបង្វិលខ្លួនបាន។
- បញ្ជូនទៅតំបន់ទំនេរ ត្រូវបញ្ជូនទៅមុខបន្តិច មិនមែនបាញ់ត្រង់ទៅជើងទេ។
- នៅពេលសម្ពាធខ្លាំង ត្រូវបញ្ជូនបាល់ទៅខាងឆ្ងាយពីអ្នកការពារ និងផ្លាស់ទីភ្លាមៗ។
- មុនបញ្ជូនវែង ត្រូវលើកក្បាលមើលគោលដៅយ៉ាងហោចណាស់មួយដង។
សមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស The Football Association ផ្តល់សារៈសំខាន់លើការរៀនតាមបរិបទប្រកួត ព្រោះជំនាញបញ្ជូនមិនអាចវាស់ត្រឹមចំនួនបាល់ចូលគោលដៅបានទេ។ ដូច្នេះ កុំឱ្យការហាត់នៅក្នុងបន្ទប់ ឬទីលានទំនេរ បង្កើតទំនុកចិត្តក្លែងក្លាយ។
សម្រាប់ការហាត់នៅផ្ទះ ឬទីលានតូច អ្នកអាចប្រើជញ្ជាំងរឹងដែលមានសុវត្ថិភាព ប៉ុន្តែត្រូវសម្គាល់ចំណុចគោលដៅទំហំប្រហែល ៦០ សង់ទីម៉ែត្រ។ កត់ត្រាលទ្ធផលរបស់ជើងនីមួយៗក្នុងរយៈពេល ៧ ថ្ងៃ ដោយបែងចែកជាបញ្ជូនមិនប៉ះចំគោលដៅ បាល់ខ្លាំងពេក និងការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ។ នេះជាព័ត៌មានជាក់លាក់ដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមិនបានណែនាំ៖ កុំរាប់តែបាល់ចូលគោលដៅ ត្រូវរាប់ថាតើបាល់អាចលេងបន្តបានក្នុងការប៉ះដំបូងឬអត់។ ចំណុចនេះបង្ហាញគុណភាពជាក់ស្តែងបានល្អជាងភាគរយភាពត្រឹមត្រូវតែមួយ។
នៅពេលអ្នកចង់ភ្ជាប់ការហាត់បច្ចេកទេសជាមួយការយល់ដឹងពីការប្រកួត សូមពិនិត្យ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុមបាល់ទាត់ និងតួនាទីកីឡាករ។
តើចំណុច ៣ ណាដែលមានឥទ្ធិពលបំផុត?
ចំណុចសំខាន់បំផុតមានបី៖ ផ្នែកជើងដែលប៉ះបាល់ ទីតាំងរាងកាយ និងការសម្រេចចិត្តមុនបញ្ជូន។ ប្រសិនបើមួយក្នុងចំណោមបីនេះខុស បាល់អាចទៅដល់គោលដៅ ប៉ុន្តែមិនអាចប្រើប្រាស់បានក្នុងការប្រកួត។ អ្នកគួរវាស់ភាពជោគជ័យដោយសួរថា មិត្តរួមក្រុមអាចទទួល និងលេងបន្តបានរហ័សឬទេ។
១. ផ្នែកជើងដែលប៉ះបាល់
សម្រាប់បញ្ជូនខ្លី ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ព្រោះផ្ទៃប៉ះធំ និងងាយគ្រប់គ្រងទិសដៅ។ ម្រាមជើងគួរលើកឡើងបន្តិច កជើងរឹង ហើយជើងទ្រទ្រង់ចង្អុលទៅគោលដៅ។ បាល់ត្រូវប៉ះជិតកណ្តាល ដើម្បីឱ្យវារត់ត្រង់ និងមិនលោត។ សម្រាប់បញ្ជូនវែង ប្រើផ្នែកខាងលើជើង និងប៉ះក្រោមកណ្តាលបាល់បន្តិច ដើម្បីបង្កើតការលើក។ ទោះជាយ៉ាងណា ការលើកបាល់ខ្លាំងមិនមែនជាសញ្ញានៃបច្ចេកទេសល្អទេ ប្រសិនបើវាមិនទៅដល់តំបន់ដែលបានគ្រោងទុក។
២. ទីតាំងរាងកាយ និងជើងទ្រទ្រង់
ជើងទ្រទ្រង់ត្រូវនៅជិតបាល់ មិនឆ្ងាយពេក និងមិនដាក់នៅពីមុខបាល់ពេក។ ខ្លួនគួរទំនោរទៅលើបាល់បន្តិចសម្រាប់បញ្ជូនត្រង់ ដើម្បីកុំឱ្យបាល់ហោះខ្ពស់។ ប្រសិនបើត្រូវបញ្ជូនឆ្លងកាត់ចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រឡើងទៅ ត្រូវបង្វិលត្រគាក និងអនុញ្ញាតឱ្យជើងទាត់បន្តតាមទិសដៅ។ កំហុសធម្មតាគឺឈរត្រង់ពេក បិទស្មា និងទាត់ដោយជើងតែប៉ុណ្ណោះ។ នោះធ្វើឱ្យកម្លាំងមិនស្មើ ហើយបង្កើនឱកាសឈឺកជើង ឬសាច់ដុំភ្លៅ។
៣. កម្លាំង និងពេលវេលា
កម្លាំងគួរត្រូវបានកំណត់តាមចម្ងាយ និងទីតាំងអ្នកទទួល។ បាល់ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រមិនត្រូវការកម្លាំងដូចបាល់ចម្ងាយ ២៥ ម៉ែត្រទេ។ ចាប់ផ្តើមដោយប្រើកម្លាំងប្រហែល ៥០–៦០ ភាគរយ ហើយបន្ថែមតាមការឆ្លើយតបរបស់មិត្តរួមក្រុម។ ការហាត់ជាមួយគោលដៅច្បាស់ និងការរាប់ស្ថិតិ នឹងបង្ហាញថាបញ្ហារបស់អ្នកស្ថិតនៅលើភាពត្រឹមត្រូវ ឬល្បឿនបាល់។ នេះជាវិធីមានហេតុផលជាងការប៉ាន់ស្មានតាមអារម្មណ៍។
សម្រាប់ការហាត់ដែលមានរបៀបរៀបរយ អ្នកអាចប្រើតារាងខាងក្រោម៖
- ថ្ងៃទី ១៖ បញ្ជូនជើងខាងក្នុង ១០០ ដង ក្នុងចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ។
- ថ្ងៃទី ២៖ ទទួល និងបញ្ជូនដោយប៉ះពីរ ៦ ស៊េរី។
- ថ្ងៃទី ៣៖ បញ្ជូនតាមចន្លោះកោណ ៥ ជុំ។
- ថ្ងៃទី ៤៖ សម្រាក ឬធ្វើលំហាត់បត់បែនស្រាល។
- ថ្ងៃទី ៥៖ បញ្ជូនក្រោមសម្ពាធអ្នកការពារ ៤ ស៊េរី។
- ថ្ងៃទី ៦៖ បញ្ជូនវែងពី ១៥–២៥ ម៉ែត្រ។
- ថ្ងៃទី ៧៖ វាស់លទ្ធផល និងកែចំណុចខ្សោយ។
ចង់មើលគន្លឹះបន្ថែមសម្រាប់ការអនុវត្តប្រចាំសប្តាហ៍ សូមចូលទៅកាន់មាតិកាដែលរៀបចំជាដំណាក់កាលនៅខាងក្រោម។
តើករណីពិសេស និងកំហុសលាក់ខ្លួនមានអ្វីខ្លះ?
ករណីពិសេសក្នុងការបញ្ជូនបាល់រួមមាន ទីលានសើម បាល់ខ្យល់មិនត្រឹមត្រូវ ចម្ងាយខ្លីពេកសម្រាប់ការបញ្ជូនវែង និងសម្ពាធពីគូប្រកួត។ ក្នុងស្ថានភាពទាំងនេះ បច្ចេកទេសដដែលអាចផ្តល់លទ្ធផលខុសគ្នា ព្រោះការកកិតលើស្មៅ និងល្បឿនបាល់ផ្លាស់ប្តូរ។ ការហាត់នៅលើទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិតរបស់កីឡដ្ឋាន ក៏មិនដូចការហាត់លើស្មៅធម្មជាតិទេ ដូច្នេះត្រូវកែសម្រួលកម្លាំង និងចម្ងាយ។
កំហុសដែលជួបញឹកញាប់មានដូចខាងក្រោម៖
- មើលបាល់យូរពេក៖ អ្នកមិនបានឃើញគូប្រកួត និងចន្លោះទំនេរ។
- បញ្ជូនដោយម្រាមជើង៖ បាល់មានទិសដៅមិនស្ថិតស្ថេរ និងពិបាកគ្រប់គ្រង។
- មិនបើករាងកាយ៖ ការបញ្ជូនទៅទិសបន្ទាប់ត្រូវការពេលបន្ថែម។
- ឈប់បន្ទាប់ពីបញ្ជូន៖ អ្នកក្លាយជាអ្នកឈរមើល និងមិនបង្កើតជម្រើសថ្មី។
- ប្រើកម្លាំងដូចគ្នាគ្រប់ចម្ងាយ៖ បាល់អាចទៅខ្លាំងពេក ឬយឺតពេក។
- ហាត់តែជើងខ្លាំង៖ នៅក្នុងការប្រកួត គូប្រកួតនឹងបង្ខំឱ្យអ្នកប្រើជើងខ្សោយ។
ព័ត៌មានជាក់លាក់មួយដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់គឺសម្ពាធពេលទទួលបាល់។ ប្រសិនបើអ្នកទទួលបាល់ដោយជើងដែលនៅជិតអ្នកការពារ អ្នកអាចត្រូវបិទភ្លាមៗ។ ដូច្នេះ ត្រូវហាត់ការប៉ះដំបូងឱ្យបាល់ផ្លាស់ទៅជើងឆ្ងាយពីសម្ពាធ ៣០–៦០ សង់ទីម៉ែត្រ មុនបញ្ជូនបន្ត។ លំហាត់នេះអាចធ្វើបានជាមួយកោណមួយ និងអ្នកការពារស្រាល ប៉ុន្តែត្រូវផ្តោតលើការបើកស្មា និងការមើលមុនទទួលបាល់។
យោងតាមគោលការណ៍សុវត្ថិភាពរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការហាត់គួរត្រូវបង្កើនភាពលំបាកជាបន្តបន្ទាប់ មិនមែនដាក់សម្ពាធខ្ពស់តាំងពីដំបូងឡើយ។ ពាក្យណែនាំសម្រាប់ការហាត់បច្ចេកទេសគឺ៖ «បង្កើតបរិយាកាសដែលកីឡាករអាចសម្រេចចិត្ត និងកែតម្រូវកំហុសបាន»។ នេះមានន័យថា អ្នកគួរអនុញ្ញាតឱ្យមានកំហុសក្នុងការហាត់ ប៉ុន្តែត្រូវកត់ត្រាកំហុស និងកែវានៅស៊េរីបន្ទាប់។
ប្រសិនបើមានការឈឺកជើង ជង្គង់ ឬភ្លៅ សូមបន្ថយបរិមាណហាត់ និងពិនិត្យបច្ចេកទេសជាមួយគ្រូបង្វឹក។ ការបង្ខំឱ្យហាត់បន្តនៅពេលឈឺ អាចធ្វើឱ្យបញ្ហាតូចក្លាយជារបួសយូរអង្វែង។ គ្មានភាគរយភាពជោគជ័យណាមួយមានតម្លៃជាងសុខភាពរាងកាយទេ។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើវិធីណាដែលគួរជ្រើសមុន?
វិធីដែលគួរជ្រើសមុនគេ គឺការបញ្ជូនខ្លីដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង នៅចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ បន្ទាប់មកបន្ថែមការមើលជុំវិញ ការបញ្ជូនតាមចន្លោះ និងសម្ពាធពីគូប្រកួត។ វិធីនេះមានហានិភ័យទាប និងអាចវាស់លទ្ធផលបានច្បាស់តាមចំនួនបាល់ដែលមិត្តរួមក្រុមអាចលេងបន្តបាន។ នៅពេលភាពត្រឹមត្រូវរបស់អ្នកឈានដល់ប្រហែល ៨០ ភាគរយក្នុងលំហាត់មានចលនា ទើបបន្ថែមចម្ងាយ កម្លាំង និងល្បឿន។
សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម កុំចាប់ផ្តើមពីការបញ្ជូនវែង ឬការទាត់កោងដែលមើលទៅស្អាត។ វាផ្តល់អារម្មណ៍ថាជឿនលឿន ប៉ុន្តែតម្លៃរំពឹងទុកនៃការរីកចម្រើនទាបជាងការកសាងមូលដ្ឋានត្រឹមត្រូវ។ កីឡាករដែលអាចបញ្ជូនខ្លីបានស្ថិរភាព មានឱកាសគ្រប់គ្រងចង្វាក់ប្រកួតបានល្អជាងអ្នកដែលអាចទាត់ខ្លាំង ប៉ុន្តែបាល់ខុសទិសជាញឹកញាប់។ កត់ត្រាលទ្ធផល ៧ ថ្ងៃ ហាត់ជើងទាំងពីរ និងផ្លាស់ទីរាល់ពេលបញ្ជូន។ នេះជាផែនការដែលសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមានប្រសិទ្ធភាពជាងការហាត់ដោយគ្មានសូចនាករ។
កីឡដ្ឋាន ផ្តល់មាតិកាអំពីការប្រកួត FIFA World Cup 2026 យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគប្រកួត ដើម្បីជួយអ្នកយល់ពីរបៀបដែលការបញ្ជូនបាល់ប៉ះពាល់ដល់លទ្ធផលក្រុម។ សូមអានដោយមានការគិតពិចារណា និងកុំចាត់ទុកការទស្សន៍ទាយកីឡាជាការធានាលទ្ធផល។
ចង់បន្តសិក្សាពីបច្ចេកទេស និងយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ សូមចូលមើលប្រភពដែលបានរៀបចំសម្រាប់អ្នក។
លំហាត់បញ្ជូនបាល់កម្រិតខ្ពស់ និងការអានទីលាន
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ គឺជាការអនុវត្តការបញ្ជូនបាល់ទៅជើង ឬតំបន់គោលដៅដោយគ្រប់គ្រងទិសដៅ កម្លាំង និងពេលវេលា។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរប្រើចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ និងផ្នែកខាងក្នុងជើង ដើម្បីបង្កើតភាពត្រឹមត្រូវ។ បន្ទាប់ពីអាចបញ្ជូនបានល្អក្នុងចំនួនប្រហែល ៨០ ភាគរយ ទើបបន្ថែមចលនា និងសម្ពាធអ្នកការពារ។
សំណួរ៖ តើគួរចាប់ផ្តើមហាត់បញ្ជូនបាល់ដោយរបៀបណា?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមជាមួយគូហាត់ម្នាក់ និងបញ្ជូន ២០ ដងទៅវិញទៅមកក្នុងចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់នៅជិតបាល់ បង្វិលកជើង និងប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង។ អនុវត្តជើងស្តាំ និងជើងឆ្វេង ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលមិត្តរួមក្រុមអាចទទួលដោយការប៉ះដំបូងបានល្អ។
សំណួរ៖ តើបញ្ជូនដោយជើងខាងក្នុង និងផ្នែកខាងលើជើងខុសគ្នាដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ជើងខាងក្នុងសមស្របសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ និងការបញ្ជូនខ្លី ខណៈផ្នែកខាងលើជើងសមស្របសម្រាប់កម្លាំង និងចម្ងាយវែង។ បញ្ជូនខ្លីគួរប៉ះកណ្តាលបាល់ ដើម្បីឱ្យបាល់រត់ត្រង់។ បញ្ជូនវែងអាចប៉ះក្រោមកណ្តាលបាល់បន្តិច ប៉ុន្តែត្រូវគ្រប់គ្រងកម្លាំង ដើម្បីកុំឱ្យបាល់ហោះលើសគោលដៅ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងតែខុសទិសនៅពេលបញ្ជូន?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុទូទៅគឺជើងទ្រទ្រង់មិនចង្អុលទៅគោលដៅ កជើងទាត់ទន់ ឬរាងកាយបើកខុសទិស។ ពិនិត្យថាជើងទ្រទ្រង់នៅចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ និងប៉ះបាល់ដោយផ្ទៃជើងធំល្មម។ ហាត់យឺតៗជាមួយគោលដៅទំហំ ៦០ សង់ទីម៉ែត្រ មុននឹងបន្ថែមល្បឿន។
សំណួរ៖ តើត្រូវចំណាយថវិកាប៉ុន្មានសម្រាប់ហាត់បញ្ជូនបាល់?
ចម្លើយ៖ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយមិនចំណាយប្រាក់ច្រើន ដោយប្រើបាល់ ទីលានមានសុវត្ថិភាព និងដបទឹកជំនួសកោណ។ ប្រសិនបើចង់ហាត់មានប្រព័ន្ធ អាចប្រើកោណ ៦–១០ ដុំ និងនាឡិកាចាប់ពេល ប៉ុន្តែឧបករណ៍ទាំងនេះមិនជំនួសគ្រូបង្វឹកបានទេ។ ចំណាយសំខាន់បំផុតគឺពេលវេលា ការកត់ត្រាលទ្ធផល និងការហាត់ជាប្រចាំ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ការហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយដងមានរយៈពេល ៣០–៤៥ នាទី គឺសមស្រប។ បែងចែកពេលវេលាជា ១០ នាទីសម្រាប់បច្ចេកទេស ១៥ នាទីសម្រាប់ការបញ្ជូនមានចលនា និង ១០ នាទីសម្រាប់សម្ពាធប្រកួត។ ទុកយ៉ាងហោចណាស់មួយថ្ងៃសម្រាប់សម្រាករវាងការហាត់ខ្លាំង ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស។
សំណួរ៖ តើគួរធ្វើអ្វី ប្រសិនបើការបញ្ជូនខុសជាញឹកញាប់ពេលមានសម្ពាធ?
ចម្លើយ៖ បន្ថយភាពលំបាកជាបណ្តោះអាសន្ន ហើយផ្តោតលើការមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់ និងការបញ្ជូនទៅជើងឆ្ងាយពីអ្នកការពារ។ ចាប់ផ្តើមដោយអ្នកការពារដែលដាក់សម្ពាធស្រាល រួចបង្កើនទៅសម្ពាធពេញលេញនៅពេលភាពត្រឹមត្រូវលើស ៧០–៨០ ភាគរយ។ កុំបង្ខំឱ្យបញ្ជូនដោយប៉ះតែមួយភ្លាមៗ ប្រសិនបើការប៉ះដំបូងមិនទាន់គ្រប់គ្រងបាន។